waar was ik ook alweer 2014

Het is vrijdagmiddag en ik ben net geland bij Talinn airport. Daar stond weer iemand met een naambordje op me te wachten. Blijkbaar is alles in deze stad maar tien minuten rijden, dus binnen no time was ik gearriveerd op het festivalterrein, waar de band al even was. Snel een hippe lunch bij de festivalcatering naar binnen werken (wtf, kwarteleitjes?? Het moet niet gekker worden…) en ik was er klaar voor. Het tafereel was als vanouds; een gitarist met kater die een van de kleedkamers als slaapkamer had ingericht, en overal horror attributen die de show van Lordi zo speciaal maken. Het podium was enorm!! Met honderden lampen die wachtten om geprogrammeerd te worden binnen 2 uur, want dan gingen de deuren open. Stiekem toch een beetje stress, want de communicatie met de lokale lichtman verliep wat stroefjes. Maar dankzij de hulp van de aardige LEDscherm operator was de show toch een succes. Doei zeggen tegen de band, even een drankje met iemand uit Japan die helemaal voor de show was overgevlogen (en groene thee kitkats voor me had meegenomen! Jammie!), een overpeinzing van de dag met de tourmanager in de hotelbar, een bad, een paar uurtjes slaap, en de 18 uur in Estland zaten er weer op. Terugvliegen naar Amsterdam, waar ook Satyricon op het zelfde tijdstip landde, gitaartje oppikken die ik de vorige show mee naar huis had genomen om “over weight luggage” te voorkomen en alle spullen in een shuttlebus naar het hotel laden. 2 uur "slapen" in de lobby (haha, je moest de blikken vol afgrijzen van de hotelstaf eens zien, allemaal mannen in het zwart, her en der verspreid over de banken in de lobby), eindelijk inchecken, douchen en meteen door. Graspop! Een soort van thuiskomen. Om de 5 meter weer bijkletsen met bekenden, meesterlijke catering en alweer een enorm podium. De tent met een capaciteit van 15.000 man even platblazen.Check! Backdrop opvouwen, microfoonstandaard uit elkaar draaien, biefstukkie met patat en toetje naar binnen werken en nog even in drie kwartier de consumptiebonnen er doorheen jagen met collegaatjes, oude en nieuwe bekenden. Een beetje jammer dat we niet langer mochten blijven. Een lollige rit naar Amsterdam (de prosecco was goed gevallen...) , 6 uurtjes slapen (yessss), alle spullen in de shuttlebus naar het hotel en weer de welbekende incheckdans doen. Even langs de AH to go (alles achter de gates is schreeuwend duur) en bam. Finland here we come! (dat waren 14 uur in Nederland en 8 in Belgie). Ja hoor, daar staan ze weer met een Bordje! hup hup, spullen in het sprinterbusje, inchecken in het hotel en meteen door naar Tuska festival! Jakkie wat een pokkeweer! Koud ook nog...Gelukkig zorgt het druilerige weer voor een duidelijkere lichtshow, en de verkleumde en natgeregende Finnen kregen waar voor hun geld. Daar kon hoofdact Emperor een puntje aan zuigen! De show was ruim op tijd klaar, en als kers op het toetje kwam ook nog eens een tourvriendinnetje uit Finland hallo zeggen! Biefstukkie en glaasjes champagne in t restaurant (deze band doet niet aan vodka), en toen nog even van het uitgaansleven in Helsinki proeven! Vodkaatjes met Russen, Australiërs en Japanners. Zeer geslaagd tot in de vroege uurtjes, en ook nog eens een late vlucht waardoor ik 8 uur kon slapen!!! Wat een verwennerij. Na het inchecken nog even tax free cadeautjes kopen voor jarige vriendinnetjes, bijkletsen met  collega’s en bekenden die ook moesten vliegen, en dat waren dan weer 28 uur in Helsinki. Een voorspoedige vlucht naar huis, en de volgende ochtend zat ik om half tien weer fris en fruitig bij de ochtendbriefing van Naturalis. En hoe was jouw weekend? \m/