een teleurgestelde personal trainer 2015







Tourstart en tour einde lagen weer eens redelijk dicht bij elkaar. Nog geen 2 weken terug was ik nog onderweg met de Finse monsters van Lordi. Helaas moest ik voor het einde van die tour afscheid nemen omdat ik nog het een en ander moest doen bij Naturalis, maar het was toch wel fijn om 9 nachtjes in mijn eigen bedje door te mogen brengen. Om 8 uur in de ochtend werd ik ergens in Frankrijk op het vliegveld gedropt en moest ik nog 5 uur wachten voordat ik mijn hoofd tegen het raampje van het vliegtuig mocht rusten om als een blok door de hele vlucht heen te slapen. Maar het afscheidsfeestje was leuk, dus totally worth it! Het was overigens ook mijn 168e show met Lordi! But who is counting ;-) Eenmaal thuis stond de volgende ochtend al de delivery guy op de stoep. Gelukkig niet met pizza (geen after show pizzas meer aub...na 6 weken is dat echt niet meer lekker! Mijn personal trainer gaat mij enigszins afkeurend aankijken denk ik...), maar met een hele berg lampen voor de Satyricon tour, waar ik ondertussen op ben beland. Er moest alvast geprogammeerd worden! Geen idee wat mijn overburen gedacht moeten hebben, want mijn kamer stond vol met stroboscopen en ander fel knippermateriaal. Zal er leuk uit hebben gezien aan de andere kant van mijn gordijntjes. Halverwege de week werd ik gebeld of ik nog even een show wilde draaien in Leiden voor een bandje, dus genieten van stilte zat er niet in. Wel nog even bijgekletst met een aardschok collega die plaatjes mocht schieten die dag! Ook moest ik nog even de setlist van Satyricon in mijn hoofd stampen, zodat ik alle riffs en solos goed kan benadrukken tijdens de shows. De week was dan ook zo voorbij en toen was het al weer tijd om met 100 kilo lampjes naar de andere kant van het land te gaan. De eerste show was in Nijmegen en als je het mij vraagt zeer knallend! Als het zo iedere avond zal zijn, wordt dit zeker een succesvolle tour! Momenteel zit ik in de tourbus onderweg van Parijs naar Manchester. Nog een paar uurtjes en we mogen weer aan de bak! Vandaag spelen ze in de kleinste zaal van de tour. Laten we zeggen dat de backdrop van 12 bij 8 meter niet gaat passen vandaag! Ook zijn er aardig wat trappen die getrotseerd mogen worden. Dus nog even relaxen voordat we de trailer open maken, en dan vooruitkijken naar de after show Guinness! De crew is bijna helemaal nieuw, en we delen onze bus met de support band. 6 jochies van een jaar of 20 die nog nooit getourd hebben. Dus eigenlijk heb ik er ineens een hele zwik broertjes bij waar ik de baas over mag spelen...mwuhahaha. Het is weer eens leuk om echt enthausiasme te zien op tour! Deze jongemannen zijn nog niet met hun mobieltjes of laptops vergroeid in de backstage! Ze trappen ook overal in! Vannacht hadden we een “double driver”. Dat betekent dat we 2 buschauffeurs hebben omdat de rit zo lang is dat 1 persoon dat niet mag doen. Toen onze vaste chauffeur de lounge in liep toen de andere achter het stuur zat, geloofde een van hen echt dat de bus op de automatische piloot stond...hihi. Ohh, dat column schrijven duurde langer dan ik gepland had vandaag! Het is tijd om gitaarkoffers de trap op te zeulen! Cya on the road! \m/

Comments

Popular posts from this blog

Lights Down Under

wachten op....ja wat...?

Meters maken