don't quit your day job 2012

Als roadie reis je de wereld rond, en kom je in situaties terecht waar je nooit van hebt durven dromen. Adrenaline, verbazing en dankbaarheid zijn aan de orde van de dag. Met een beetje geluk, sta je in dezelfde week een croissant te eten onder de Eiffeltoren, een liter bier weg te tikken in het Hofbrauhaus, een panoramafoto te maken van het uitzicht op de haven in Stockholm, en met een intens gelukkig gevoel uit te kijken over de zee van uitzinnige metalheads vanuit de lichttoren op een groot festival. (okee okee, er wordt ook hard gewerkt hoor!) Alhoewel over het algemeen een ontzettend leuke en spannende baan is met prachtige kansen, is het voor een roadie af en toe moeilijk om constant aan de bak te blijven. Het hebben van een plan B is aan te raden. Voor iedereen die in deze buisness werkt komt het wel eens voor dat er een tijdje niets te doen is. Bands gaan een album opnemen, uit elkaar of de muzikanten zelf zijn te druk bezig met hun “day job” om constant onderweg te zijn. Het vinden van een tour is te vergelijken met het leven in het wilde westen; geen zekerheid op werk, tot het laatste moment kans dat een tour wordt afgezegd en moordende concurrentie. Als je niet goed oplet waar je loopt, en de ongeschreven “regels” van de roadiegemeenschap overschrijdt, lig je zo op je gat en word je geboycot. Aangezien het ook weer niet de bedoeling is om in zo’n periode van “werkeloosheid” van pasta met ketchup te leven, zijn uiteenlopende klusjes binnen je werkgebied aan de orde van de dag. Het neerzetten van een vette metalshow is niet het enige wat je als lichttech voor je kiezen krijgt (tenzij je heel veel geluk hebt). Je zit ook wel eens lampjes te doen in een discotheek vol met tegen elkaar op rijdende dronken tieners. Of werkt voor bands of dj’s die helemaal niet bij jouw als persoon passen (en toch was die Boney M show ontzettend cool!).  Om dit soort debakels te voorkomen is het een aanrader om een plan B te hebben in een totaal verschillende richting. In mijn geval is dat archeologie. Hoe ik in deze twee niet zo voor de hand liggende branches verzeild ben geraakt? Niet zo moeilijk eigenlijk. Het vergt alleen maar een uit de hand gelopen hobby tijdens je studie en een goede timing. Zelfs als je twee droombanen hebt, is het gras af en toe groener aan de overkant. Zo zat ik vandaag bijvoorbeeld op het kantoor te spelen met de heilige graal en wat vuurstenen bijlen, terwijl ik in mijn gedachten weer die gave Graspop show aan het draaien was. Op zulke momenten zijn die lange haren in het doucheputje, het slaaptekort, drankoverschot en andere daily rockstar drama even vergeten. Je hebt alles over voor een krakkemikkig bunk bed tussen de snurkende metaalhelden, die qua volume in decibels en ritme niet onderdoen voor hun eigen show. Maar als je daar dan weer tussen ligt, en voor de honderdste keer mokkend je hoofd onder je kussen stopt tegen het kabaal en de stank gaat het ook weer knagen. “Home cooked meals” en het tikken van je eigen klok. “Zat ik nu maar weer gebroken potjes uit de grond te troffelen, en tijdens de lunch lekker mijn zelfgesmeerde bammetjes met zand en worst op te peuzelen”.  Het feit dat archeologen zelfs doorwerken als de bouwvakkers naar binnen gaan om warm en droog te blijven, en dat je na je werk in de supermarkt met opgetrokken neus na wordt gekeken door je modderige werkkleren is dan weer vergeten. In de naam der wetenschap zullen we maar denken.

Maar ach. Of je nou zit te troffelen of Blacky Lawless in de spotlight aan het zetten bent, er is altijd weer wat anders om naar uit te kijken. Zo wordt het in ieder geval nooit saai!