gezelligheid kent geen 2014

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Voordat ik weer verder ga in 2014, is het tijd om nog even te reflecteren op het afgelopen jaar. Het was redelijk avontuurlijk moet ik zeggen. Nieuwe bands en nieuwe locaties. Te concluderen valt in ieder geval dat ze overal ter wereld naar metal luisteren. Van hier tot Tokio. Alleen zijn ze in het ene land een beetje enthousiaster dan in het andere.Ik ben net een paar dagen terug van iets wat leek op een oneindige tour. Wat begon met Satyricon in Noorwegen, eindigde met Lordi en Subway to Sally in Duitsland. Alle hoeken van Europa hebben we weer gezien de afgelopen twee maanden, en ik moet zeggen dat ik redelijk hard toe ben aan vakantie. Maar eerst even een terugblik naar de afgelopen weken. Het begon in Noorwegen, waar ik me voegde bij de Noorse meneren. Helemaal onbekend terrein was het niet, want met de “harde kern” van de band hadden we Rusland al overleefd een maandje eerder. De helft van de band en crew was ondertussen vervangen door frisse en nieuwe koppies, dus het werd weer een paar dagen kennis maken en een plekkie vinden in de groep. Vergeleken met al die wiebelige binnenlandse vluchten, dronken promotors en bijna de Transsiberie express missen, was de Europese tour een eitje. In ieder geval het Noord-Europese gedeelte. Oost en Zuid waren iets inspannender. De promotors deden er alles aan om het geld in hun eigen zak te steken, dus qua belichting was het een beetje een anticlimax. Op een gegeven moment zelfs zo erg, dat de lokale lichtman, die ook monitoren en geluid voor zijn rekening nam hem gewoon peerde en ons liet zitten met de rommel. In plaats van een dranghek, heeft de hele avond een jochie van 18 de dronken hordes op een afstand proberen te houden door ze te body blocken. Alles ging kapot, dus het vloekgehalte was hoog. Wat miste ik de boksbal in mijn lokale sportschool zeg! Maar gelukkig waren er ook heel veel leuke dingen! Zoals een bezoekje aan de guinness brouwerij, zonnige terrasjes in de Provence, kickass sushi in heel Europa en een ontzettend goede crew. Helaas moest ik deze mensen twee weken voor het einde van deze tour al missen, want ik moest door naar de volgende, namelijk Lordi. Terug bij de “family”. Het ging gewoon verder waar wij begin dit jaar geeindigd waren. Lekker knallen! De “giant skulls”, kettingzagen, nepbloed en afgerukte lichaamsdelen vlogen ons weer om de oren en het brein achter de band had weer een paar nieuwe sketches verzonnen, zoals het vermoorden van ons prop meisje tijdens een “dineetje” op het podium. Lekker theatraal. De laatste show was 30 december, maar gelukkig mochten we met kerst even 2 dagen naar huis. Dat was wel even nodig zeg! Sinds Oktober ben ik nog geen drie weekjes thuis geweest! Het laatste stuk van de tour was het niet alleen Lordi, maar nog 3 andere (zeer uiteenlopende) bands. We waren met 5 bussen en 70 (!) mensen in het totaal. Het was vooral heel erg gezellig! Uitverkochte zalen in heel Duitsland en weer veel nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt! Het was dan ook zo voorbij, en voordat we het wisten werden we met band en crew om half zes sochtends op het vliegveld gedumpt. Omdat het zo een gezellige tour was, werd er natuurlijk die laatste dag een afscheidsfeestje, wat betekende dat niet iedereen even nuchter was toen we het vliegveld bereikten. Wat een mayhem zeg! Maar voor zover ik weet is iedereen veilig thuis gearriveerd. Ik in ieder geval wel...lang leve mijn eigen bank! \m/