go go dancers en moshpits 2014

Potverdikkie! Ik ben nog steeds niet op tour geweest! Mijn metaalmoeheid is helemaal over! Kom maar op met die gigs! Gelukkig staat er deze zomer wel het een en ander op het programma. Hoofdzakelijk zijn het fly-ins. De dag van de show arriveren we op de locatie en de dag er na mogen we weer naar huis. Kort maar krachtig! Redelijk inspiratieloos door het uitblijven van shows ben ik maar naar de bands gaan luisteren waar ik de afgelopen jaren voor heb gewerkt. Binnen no time zat ik er weer middenin en was de feeling weer terug. In mijn gedachten kwamen shows en setlists weer voor mijn neus terecht. Voor de noob; setlists zijn A4tjes met de nummers erop die de band ten gehore zal brengen tijdens de show. Veelbesproken papiertjes. Waarom stond dit nummer er niet bij? Hee, die wordt niet gespeeld maar stond er wel op! Gaan jullie dit spelen? Ze zijn erg in trek bij fans. Soms zo erg dat ze voor het einde van de show alweer foetsie zijn. Met aantekening en al! Niet echt handig als je niet meer weet wat er gaat komen...begon het volgende nummer nou met stroboscopen of rustige sfeerverlichting? Oh die andere dus...oeps..sorry band! Straks zwaait er weer wat. Een ander A4tje dat van groot belang is op tour, is de zogenaamde “day sheet”. Hierop staat namelijk vermeld wat er die dag gaat gebeuren. Richtlijnen. Voor iemand die in de ene stad naar bed gaat en in de volgende stad weer nietsvermoedend wakker wordt, zijn deze papiertjes de enige manier om enigszins grip te krijgen op het tourleven. Staat ook zo lullig he; “good evening Munich!!! “ Terwijl je in Stuttgart bent. Geloof me, dit gebeurt vaker dan je zou denken. Enfin. In een oogopslag ziet iedereen dus waar men is, en hoe laat men waar moet zijn om te eten, soundchecken en spelen. En niet te vergeten het wachtwoord van de wifi, want o wee als de selfies van de dag niet meteen via de sociale media gedeeld kunnen worden! De day sheet is bron van eindeloze discussies en onderhandelingen tussen tourmanager, band en crew, die vaak al beginnen vanaf het moment dat het plakbandje van het stuk papier de muur raakt. “Gaan we dan pas inladen? Dat lukt nooit, hoe kan ik die 10 gitaren dan op tijd stemmen”. “Zo vroeg al? Doe normaal, een mens heeft slaap nodig!”. “We gaan echt niet al om 8 uur de buhne op hoor!. Voor het begin van de tour worden al deze A4tjes alvast gebundeld en verspreid onder het reisgezelschap. Een reisschema, dat ook wel “book of lies” heet, aangezien het moment ze geprint worden er alweer vijf dingen veranderd zijn. Regelmaat bestaat toch niet in de muziekwereld. Toch zijn er enkele dingen meestal redelijk zeker. Een slogan die vaak backstage hangt is : “We don't know when you start your show, but we know exactly when you finish it!” Allemaal voor de curfew! Dit is de tijd dat men het pand verlaten moet hebben. Vaak is dit tijdgebonden, omdat het om een bepaalde tijd stil moet zijn zodat de buren niet klagen en er geen boete komt, of omdat er nog een ander event gepland staat in de zelfde zaal. Interessante situaties krijg je dan. Terwijl de laatste flight cases van het podium worden geduwd, stroomt langzaam het disco publiek de zaal binnen. Als je na het uitladen snel even wil douchen, is de kans groot dat je de kleedkamer deelt met go go dancers of DJ's, en je met je tandenborsteltje en pyama een weg baant door het ravende publiek richting de tourbus om te kijken of de volgende day sheet alweer op de deur is geplakt. \m/