jetlags 2013



Jaren lang dacht ik dat ik er immuun voor was. De welbekende tourbug die "jetlag" heet. Maar nee hoor, ik ben geveld! 5 tijdzones in 3 weken zijn misschien een beetje veel van het goede. Siberie was een zeer interessante belevenis. Half verdoofd door het vele reizen en weinig slapen (vliegen, de transsiberie express en busjes) hebben band en crew zich er dapper doorheen geslagen. Dankzij het feit dat we werkten in gebieden die redelijk onervaren zijn met bands, was het zowel frustrerend als inspirerend, en vooral erg dankbaar. We made it work! ( de metalfans oogden in ieder geval zeer tevreden, en dat is het belangrijkste!). Op 2,5 uurtjes wandelen in de Siberische bergen (dat was het missen van slaap zeker waard!), hebben we vooral podia, vliegvelden en hotelkamers gezien. Maar ik was ook extreem blij weer in mijn eigen bedje te duiken en asociaal lang uit te slapen...voor even dan...in de 5 dagen die erop volgden moest ik een nieuw visum regelen, inwerken bij mn nieuwe bijbaantje in het museum (dino's en zo) en mijn koffer opnieuw inpakken voor de volgende trip.
Momenteel ben ik onderweg terug vanuit Japan. Het entertainment systeem op de vlucht was kapot, dus ik had uren de tijd om de afgelopen weken te overpeinzen en een nieuw stukje in elkaar te flansen. Ook al had de band maar een show van 45 minuten op het welbekende Loudpark festival (zo'n beetje het Japanse wacken), licht is een belangrijk aspect voor de show van Lordi, dus ik moest gewoon mee. Natuurlijk alweer een overstap in Moskou ( ik kan geen Russische vliegtuigmaatschappijen meer zien!) en dankzij het "russische" systeem maar net de connectie gehaald. Ik snap nog steeds niet hoe onze bagage het tegelijk met ons heeft gehaald. Meteen na het landen in Tokyo werden we naar de arena gebracht voor een productiemeeting tussen onze crew en de lokale crew. Gewapend met notitieblokjes zat er een hele schare Japanners voor ons klaar om de show te bespreken en alles tot in de puntjes te verzorgen. Wauw! In plaats van het "not available" zijn van bepaalde apparatuur, had ik daar de keuze uit 5  verschillende lichttafels, inclusief een hokje met lichtsimulator, waar ik van tevoren de hele show kon programmeren. Alle kommer en kwel van de afgelopen Russische shows verdwenen als sneeuw voor de zon uit mijn geheugen. Op het feit na dat de geluidsman wel thuis was gebleven ( het was echt letterlijk en figuurlijk LOUDpark!!) ging de show van een leien dakje, en het Japanse publiek lustte er ook wel pap van. Hier wil ik nog wel eens terug komen! Het was trouwens net een Europees festival, want er liepen superveel bekenden rond die hier met andere bands waren, en na de show werd er dus ook een flink feestje gebouwd! De volgende dag gingen de meesten weer naar huis, of naar de volgende show. Ik ben nog een weekje gebleven om Kyoto te verkennen, een van de voordeeltjes van dit baantje is toch echt de gratis vliegtickets ;-). Het wordt weer een druk weekje! Onder andere 30 worden, museumwerk, familieweekendjes en alweer mijn koffertje pakken, want Satyricon heeft besloten dat ik nu ook bij hun team hoor, en mee ga op de Europese tour :-). Dus, see you on the road! \m/


Comments

Popular posts from this blog

Lights Down Under

wachten op....ja wat...?

Meters maken