dutje langs de snelweg 2014

We zijn ongeveer een week onderweg en we verlaten Zwitserland na een knallende show met Morbid Angel in Vevey. Ik nestel me in mijn knusse bunk voor een lekker nachtje slapen onder 3 dekens (Amerikanen vinden dat het 17 graden moet zijn in de bus...brr). Een paar uur later schudt de bus een beetje en hoor ik uit het lounge gedeelte : dude! Did something hit us? Gelukkig niet blijkt later. Ik draai me weer om en slaap door. Een paar uur later word ik alweer wakker van stemmen in het lounge gedeelte. Deze keer zijn ze enigszins bozig en gefrustreerd. Toch maar eens even polshoogte nemen. Het is ondertussen 10 uur in de ochtend en blijkbaar staat de bus al 7 uur lang stil vlak na de Zwitserse grens, en we hebben nog ongeveer 600 kilometer te gaan richting devolgende bestemming in Bologna. Oeps, dat wordt krapjes! De bus is kapot en niet meer te maken. Een nieuwe bus en trailer zijn onderweg. Verhuizen langs de snelweg. Niet ideaal! Vakkundig wordt 2800 kilo aan versterkers en gitaren van de ene naar de andere trailer geladen (morningworkout, check!) en de nieuwe bunks worden bezet en gecustomised. Ondertussen heeft detourmanager al een aantal nervous breakdowns gehad en is constant aan de telefoon met depromotor in Bologna om hem er van te verzekeren dat we er aan komen. Rond showtime. Een ritvan 7 uur volgt. Lekker dutten en genieten van het uitzicht in de alpen (wauw!). Een “break” van45 minuten bij een Italiaans tankstation en we tuffen verder. Klein foutje alleen...er is niet goed geteld en we hebben onze 2 gitaartechs achtergelaten. Oepsie. Op de snelweg kun je ook niet zomaar even omdraaien. Weer een uur vertraging erbij. Tegen de tijd dat de supportband op de buhnestaat zijn we eindelijk bij de zaal en volgt er een hals over kop loadin. Binnen 42 minuten staan aldie 2800 kilo aan gear op hun plek, zijn de lampen gefocust en is de band klaar om te knallen. 1,5uur later gaat alles terug in de trailer en is het tijd om te douchen en een de-briefing. Wat een dag....3 dagen later mogen we alweer verhuizen want de “echte” vervangbus is gearriveerd. Een beetje bitter, want ons nieuwe onderkomen is een 0.1 sterrenhotel op wielen vergeleken met de 2 (!) douches, enorme lounge en schone alles in dit luxe gevaarte. Bah...stinkend, te krap en hygiene is ver te zoeken. Iedere keer als de koelkast open wordt getrokken drijft er een enorme tocht putlucht door de bus. Dromen over schimmelkaas dus. Gelukkig is dit ook maar voor een paar dagen want, ja hoor, ons uiteindelijke huis is er dan echt klaar voor. De bus waar we de komende 5 weken in mogen wonen. Gelukkig is hij best wel relaxt met hier en daar plek om je even terug te  trekken en te relaxen. De grill staat ondertussen op zijn plek naast de high tech espressomachine,en de rest is ook is ingericht. Enfin. So far for the busses. Momenteel zit ik in Katowice polen in dekleedkamer even te relaxen. Vanochtend vroeg ging ik even een praatje maken met de buschauffeur, en wat bleek. Onze trailer had een wiel verloren. Bij de tolweg moesten we blijvenstaan totdat een vervangend wiel werd gebracht. Dat duurde natuurlijk lang. Dus ja hoor. De trailermocht weer worden omgeladen langs de snelweg. Ja hoor. Alweer die 2800 kilo aan materiaal vande ene naar de andere trailer, en dan naar de buhne 25 kilometer verderop. Gelukkig een hele hooptoffe polen die ons helpen. Soms gaan tours van een leien dakje. Soms niet.