stripperpalen op het podium 2015





Weer helemaal fris en fruitig bereid ik me momenteel voor op de tour die komen gaat. 10 heren en 4 dames. Europa. Knallen! Aangezien ik niet zoals de halve redactie van de aardschok de afgelopen maand lekker met mijn teentjes in de weelderige Caribische wateren heb gehangen, en genoten heb van tsunami's van zonnige metal tijdens de 70.000 tons of metal cruise, heb ik mijn inspiratie elders moeten zoeken. Daarom heb ik maar besloten terug te gaan kijken op enkele van de de bizarste situaties die ik de afgelopen jaren heb meegemaakt op tour. De eerste die mij te binnen valt was een festival op een vliegveld in Roemenië. Alhoewel dit ergens in 2005 was, was het nog primitiever dan de allereerste Dynamo. De armetierige legertenten backstage, een vreemde catering (geen idee wat voor vlees dat was) en algemene communicatiestoornissen vielen nog wel mee. Mijn klomp brak pas toen men mij met handen en voeten uit probeerde te leggen dat ik tijdens de show op een bepaald moment geen stroboscopen en wit licht mocht gebruiken, omdat er een vliegtuig ging landen. Dit zou eventueel als een storende factor kunnen werken en gevaarlijk kunnen zijn. Uhm...okee? Tot zo ver Roemenië.Van Roemenië naar Rusland. Siberie. Wauw. Er komen niet zo heel veel bands, en je hoort er ook niet zo veel over. Nu snap ik waarom. Niemand herinnert het zich gewoon! Meer dan eens hebben de lokale promotoren mij proberen te sussen met een fles Vodka, toen de zaken die we aantroffen niet waren zoals afgesproken in het contract. Hee, 2 stripper palen op het podium waar de gitaristen moeten staan. No problem toch? Hee, een lichttafel boven het podium. Gaat prima toch? Hee! Dronken mannen in hun onderbroek met lawinepijlen bovenop een brandweerwagen midden tussen het publiek! Ach, in Novosibirsk maakt het allemaal niet zo veel uit blijkbaar! De lokale promoter met onze treinkaartjes voor de Transsiberie express die vlak voor vertrek nog steeds stomdronken lag te pitten in de garderobe ruimte vond dit volgens mij ook best normaal. Op naar een ander continent. India was namelijk ook een heel bizar avontuur. Een beetje sneu overigens. Na een hele langen reis, prachtige gastvrijheid en een redelijke soundcheck werden band en crew even teruggebracht naar het hotel voor een douche, diner en dutje om helemaal fit te zijn voor de show. Alleen toen we in het busje naar het festival zaten, kregen we te horen dat op last van de politie de show niet door kon gaan. Corruptie en omkoperij. Best lullig voor de mensen die een hele bom geld hierdoor verloren zijn (vlieg maar eens band, crew en gear naar India...). Gelukkig heeft de band voor de allergrootste fans in het hotel toch nog een kleine akoestische set gedaan. Weer een klein beetje naar het Westen. In Wit-Rusland is het namelijk ook erg interessant om te werken. Als je het land binnen wordt gelaten dan. Na een rit van 570 km over slecht, winters oostblokwegdek, en een file van 17 km stakende Poolse vrachtwagenchauffeurs, duurde het ongeveer 4 uur voordat de strenge douane van het land ons binnen liet. Aangekomen bij de zaal was het ondertussen bijna middernacht. Toen moesten er nog 3 bands opbouwen en soundchecken, om vervolgens na 6 uur s ochtends (op een maandagochtend!!!) van de bühne af te komen voor een klein feestje. Iedereen was gebleven. Zwaar vermoeiend, maar ook heel erg bevredigend! Allemaal blije metal fans die waarschijnlijk rechtsreeks vanuit de concertzaal naar hun werk gingen. En wij ook, want wij mochten meteen door naar de volgende show...\m/!!!

Comments

Popular posts from this blog

Lights Down Under

wachten op....ja wat...?

Meters maken