sharpie tattoo 2014

Maar weer even over de tourbus. Hier brengen wij als crew/band immers de meeste tijd in door. Lief en leed worden op deze ruw geschatte 40 m2 gedeeld. Slapen, eten, relaxen, discussieren en de tijd doden totdat de nieuwe bestemming weer is bereikt. Daarom wordt deze tot in de puntjes gepimpt door de tijdelijke bewoners. Klitteband (en kerstversiering) op het plafond van de bunks om daar je ipad aan te hangen, hier en daar een extra lampje (vooral in het laadgedeelte), een geurvretertje en een prikbord voor de nieuwtjes van de dag (oftewel de day sheets). Op aandringen van mij en het merchmeisje, werd er ook plaatsgemaakt voor een massagestoel,en er kwam een grillmeister in het keukentje te staan, zodat we na de show de verlepte pizza’s en broodjes om konden toveren naar echten”haute quisine” maaltijden (samen met de sambal en de fles curry uit de secret stash natuurlijk). De chauffeur vond dit extreme gepimp van onze bus een minder goed idee...Iedere keer als wij weer Jamie Olivertje stonden te spelen in de kitchenette, knalde er weer een zekering uit, en werd alles donker. Niet zo heel handig. En eigenlijk ook best wel gevaarlijk, bleek weer afgelopen week, toen ik te horen kreeg dat een van de bussen waar ik alle hoeken van Europa mee heb bezocht volledig was afgebrand. Gelukkig is iedereen er zonder kleerscheuren (maar met rookgeuren) levend uit gekomen en heeft de chauffeur de brandende bus nog net onder de tunnel uit kunnen krijgen voordat deze helemaal in lichterlaaie stond. Met een beetje geluk heb je trouwens een goede en adequate buschauffeur die alles in de gaten heeft. Alles. Voor je veiligheidsgevoel is dit erg fijn. Soms niet altijd voor je portemonnee. Als een ware detective kwam een van deze adequate meneren er een aantal jaren geleden namelijk achter hoe die piemels en vieze woorden op de licht beige leren bekleding –in spiegelbeeld- terecht waren gekomen.Tijdens  een 48 uur durende trip van Zuid naar Noord Europa was was er een feestje, met een aantal finnen, en natuurlijk was er veel alcohol in het spel. Zo veel alcohol, dat op een gegeven moment een van hun het niet meer zo trok, en in zijn onderbroek in slaap viel in de lounge. Dat doen mensen van deze nationaliteit nou eenmaal. In een tourbus is dat not done, dat weet iedereen! Je wordt het mikpunt van flauwe grapjes met gaffa tape en sharpies. Zo kreeg deze jongeman een paar prachtige sharpie tattoeages over zijn hele lijf aangemeten. Natuurlijk lag hij niet zo stil, en gaven ze af op de bekleding. Een paar weken later, toen de fotos van de tour werden uitgewisseld, kreeg ook onze buschauffeur de beruchte usb stick. En ja, daar stonden ook fotos op van het feestje. De tattoo’s matchten precies met de bekleding....en de rekening ging naar...! Oepsie... Gelukkig is de groep voor de komende tour wat meer geinteresseerd in een goede fles wijn, en minder in coma zuiperij. Dus de bekleding en levers zullen hopelijk deze keer enigszins gespaard blijven! Yip! Het is weer tijd om mijn koffer te pakken om Europa te voorzien voor een goeie portie licht bij de geserveerde metal. Daarom staat het koffer ondertussen in mijn huiskamer en wordt er iedere keer als ik er langs kom weer wat in gemikt. Klaar om Europa plat te stampen met Morbid Angel en weer wat inspiratie op te doen voor de volgende column;) See you on the road!!! \m/!